maandag 11 juni 2018

Monsterlijk haakwerk !





 Geen betere manier om al het wachten in het ziekenhuis een beetje draaglijker te maken dan haken! Tenminste, dat vind ik dan toch ;)
En zo groeide er langzaam maar zeker een hele familie beestachtig leuke monstertjes, die nu allemaal een lief baasje zoeken. 
Wil jij zo een lief monstertje adopteren dan kan dat al voor slechts 25€. Het enige wat je moet doen is snel een berichtje achterlaten of een mailtje sturen want het zijn stuk voor stuk "uniKaat"-en! 

Ze zijn gemaakt uit 100% katoen en zijn perfect wasbaar in de machine (zelfs op 60°C) en kunnen in de droogkast. Met uitzondering van de 2 oranje monsters zijn ze ook allemaal geschikt voor baby's - de twee oranje pas vanaf 3 jaar omwille van de veiligheidsoogjes.

Door een monster te adopteren, steun je de VZW Re-born to be alive die zich inzet voor het promoten van orgaandonatie en voor jongeren die getransplanteerd zijn. Alle monstertjes zijn 20€/stuk, verzenden kan binnen België aan 5€ voor andere landen graag de prijs even navragen. Afhalen bij ons thuis kan natuurlijk ook altijd.

En dan stel ik u nu graag de familie voor:


Eerst was er Toby, hij werd geboren in Leuven op 5 november 2017 en is daarmee de oudste van de familie. 

Op 7 februari in Malle zag YumYum voor het eerst het daglicht. 

en ergens tussen Trier en St Job werd dan op 20 februari meneer blauw geboren.... tja, de vlag dekt niet altijd de lading ;)

Amper vier dagen later op 24 februari kwam Zak ter wereld in Malle en nog voor hij goed en wel op eigen benen kon staan, werd hij al geadopteerd door een lieve familie. 

Twee weken later, op 10 maart om precies te zijn (ook in Malle), werd wel een heel bijzonder monstertje geboren: Bangen Eddy.

Bangen Eddy zou het hele verdere traject van Eliene blijven volgen. Hij ging mee onder de scanner, mocht toekijken hoe er bloed geprikt werd en ging zelfs meermaals mee naar de OK.

Zelfs op intensieve bleef bangen Eddy een echte held en Eliene heeft 'm dan ook voor goed in haar hart gesloten. Bangen Eddy heeft zijn warm nest dus ook al gevonden.


De jongste telg van de familie is Speed en durft wel eens een grapje uit te halen door mensen de stuipen op het lijf te jagen met zijn uitneembare ogen ;)


 Speed is het product van kilometers en kilometers autostrade. Ook hij zag het daglicht ergens tussen Leuven en St Job. 


Knuffels zijn allemaal gehaakt met 100% zuiver katoenen haakgaren Catona van Scheepjes en gevuld met wasbare vulling. De patronen komen uit het boek "Amigurumi Monsters" 

donderdag 7 juni 2018

Easypeasy rok en een mega surprise

Toen ik enkele weken terug schoon schip aan het maken was en thuis alles aan het voorbereiden was op de thuiskomst van Eliene, kwam er iemand van de ruilgroep van St Job een stel tuinmeubelen ophalen die wij te ruil hadden. 
Op het moment dat die dame langskwam stond heel mijn tuintafel vol met kamerplanten. Na de tuinmeubelen ingeladen te hebben, bleven we nog even babbelen en van het ene kwam het andere. De dame in kwestie, Rita, was net verhuisd en was zo blij dat ze nu eindelijk wat ruimte had voor kamerplanten en ze stond vol enthousiasme onze planten te bewonderen. Onze planten die onherroepelijk de deur uit moesten want snijbloemen en kamerplanten in huis zijn geen goede combinatie met een kersverse longtransplant in huis. Terloops vertelt Rita me ook dat ze nog langs het containerpark moet want ze heeft een oude naaimachine bij die ze wil weg gooien. 

Een naaimachine? Weggooien? Mijn hart brak bijna ..... dus, ik mijn stoute schoenen aangetrokken en gevraagd "werkt ze nog?" Ja, ja, was het antwoord maar al dat gefrutsel en dat gesukkel met bril op en bril af was niks meer voor haar en zo werd ik dus de trotse bezitster van een stokoude Bernina. Na een grondige opkuisbeurt, blijkt het ding te draaien als een tierelier .... onnodig te zeggen dat er hier eentje super content was zeker :p



Afgelopen weekend ging ik eindelijk ook aan de slag om een maxi-rok te maken. OMG, had ik maar eerder geweten dat dit zooooo eenvoudig kan. Peggy van 't Stofuiltje bracht me op het idee om in 1-2-3 een mooie lap stof om te toveren tot een superleuke maxirok. 

Hoe ga je te werk? 

Heupomtrek opmeten. Taille opmeten. Elastiek van de juiste lengte op de lap stof naaien. Zijnaad dichtnaaien (in dit geval met split want het is geen rekbare stof), zoom erin, split afwerken en klaar. Meer hoeft dat niet te zijn! 

Het mooie stofje  scoorde ik nog bij 't Stoffemieke. Nog een restantje van vorig jaar aan 40% daar kon ik toch niet aan voorbijgaan. En ook de waanzinnig mooie elastiek komt van daar. Klein nadeel .... de elastiek schuurt nogal, ik heb hem dus toch een keertje terug moeten loshalen en de stof bovenaan eraan gestikt. Nu zit er dus een fijn laagje stof op mijn buik en heb ik geen last meer van dat schuren #gevoeligvelleke ;)









zaterdag 19 mei 2018

Zoonlief in de spotlights


Na weken een beetje stiefmoederlijk behandeld te zijn, was zoonlief er nu toch ook wel weer eens aan toe om een beetje in de watten gelegd te worden. De laatste maanden heeft hij flink een tandje moeten bij steken en hebben we hem eigenlijk wel wat aan zijn lot overgelaten. Met cadeautjes maak je hem niet echt blij, dus dacht ik zijn t-shirtencollectie maar eens wat aan te vullen. Een puberzoon die blij is met iets wat mama gemaakt heeft, daar moet je van genieten, toch? Dus trok ik naar Essen naar 't Stofuiltje en kocht daar dit leuke paneel van Bipp, helaas bleek het te klein voor een heren t-shirt. Maar geen nood want in de zomer draagt hij dolgraag t-shirts zonder mouwen. Bovendien zijn die hoe langer hoe moeilijker te vinden in de winkel. Dus trok ik toch maar een keertje mijn stoute schoenen aan en ging aan de slag gegaan met het patroon van het Marlon shirt van LMV (zomer 2014 - editie 2). Het shirt zelf maakte ik al eerder, dus ik wist dat het perfect zou passen. Alleen wist ik niet of ik zo maar de mouw kon weglaten. Maar dat bleek allemaal goed mee te vallen.
Gewoon dezelfde naadwaarde aan gehouden als voor het gewone t-shirt en de naadwaarde naar binnen gestikt. Hoe simpel kan het zijn, toch?

En toen had ik de smaak goed te pakken. Dus nog meteen twee Marlons extra gemaakt. Eentje met een Stenzo-stofje (ook van bij 't Stofuiltje) en eentje met samenraapsels van allerlei overschotjes. De cassettebandjesstof was een coupon die ik ooit eens kocht omdat ik het zo tof vond, maar ook deze was te klein was voor een t-shirt. Ik had nog een overschotje zwart tricot, ook niet genoeg om een volledig voor- of rugpand van te knippen dat ik erbij kon combineren en omdat ik dan toch aan het puzzelen was (en eerlijk gezegd weer iets verkeerd had geknipt), heb ik nog een stukje nepleder er tussen gezet: monochromatic colorblocking of zoiets zeker ;)

Dat de t-shirts perfect zitten, gaan jullie op mijn woord moeten geloven. Op de foto gaan, is immers net een brug te ver .... van wie zou hij dat hebben ....


woensdag 16 mei 2018

Home sweat home! en een reden om terug achter de naaimachine te kruipen ...


Home sweat home! Na drie maanden ziekenhuis  durven we het haast niet meer te geloven, maar ja, ze is thuis, onze lieve Eliene! <3 Wat 'maar' een longontstekingske leek, kwam plots in een stroomversnelling - of zeg gerust een tornado terecht en op 19 maart kreeg onze schat nieuwe longen. Na een lang en moeizaam traject kwam ze gisteren eindelijk thuis. En zo een gebeurtenis kunnen we natuurlijk niet ongezien laten voorbij gaan.  Met man en macht werd er geknutseld en geschilderd en werd een warm welkom voorbereid.
Je had haar moeten zien stralen toen ze het zag...






Maar  wie ons ook maar een beetje kent, weet dat wij onze vreugde graag delen en er graag iets  mee doen. En zo ontstond het idee om dit jaar eens iets anders te doen voor Music for Life. Music for life??? hoor ik je nu denken ... Ja, ik weet het, het is nog ver af, maar je kan nooit vroeg genoeg  beginnen als je zelf  aan de slag wil gaan voor het goede doel.  Maar jullie doen toch elk jaar mee aan Music for Life ... denken sommigen onder jullie nu misschien. Klopt, maar dit jaar willen we ons extra inzetten voor , uiteraard, orgaandonatie en mensen met een longtransplantatie.  En daarom kozen we voor een actie voor 'Re-born to be alive' want ook onze schat werd herboren! Over de VZW zelf vertel ik jullie later nog wel meer,  nu eerst even over de actie zelf.

Uren en uren in het ziekenhuis hebben al heel wat gehaakte knuffels, sjaals en dekens opgeleverd. Zowel mijn duimen als mijn ellebogen zijn me daar niet zo dankbaar voor, dus rees het idee om iets te naaien. Het ene idee na het andere kwam ten berde en werd eigenlijk al meteen even snel terug afgevoerd. En toen ging er een lichtje branden. Ik naai ontzettend graag tassen, dus waarom geen leuke tas maken. Onder het motto 'a lady can never have enough bags' startte dus de zoektocht naar een leuk en haalbaar patroon dat ik bovendien moet mogen gebruiken van de ontwerp(er)(ster).
En zo trok ik mijn stoute schoenen aan en stuurde Ann van Jace Did It! een mailtje om haar te vragen of ik haar patroontje van de tienertas zou mogen gebruiken. En Ann, om eerlijk te zijn, ik had er niet op gerekend. En al helemaal niet op het antwoord dat ik op mijn mail mocht ontvangen. Niet alleen kreeg ik de toestemming om het patroon te gebruiken, meer nog Ann draagt het project en warm hart toe en heeft zelfs aangeboden om mee te helpen ... En weer sta ik ervan versteld hoeveel mensen ons een warm hart toedragen. 

Maar met een mailtje sturen alleen kom je er uiteraard niet. Dus hoog tijd om zelf achter de naaimachine te kruipen. En zo rolde hier de eerste van hopelijke vele shopper-tassen van de band. Het eerste exemplaar werd er eentje met een beetje een 'reis'-look. Doet een mens al wat vooruit denken aan de zomer die voor de deur staat. De bodem maakte ik uit kunstleder, de eerste keer trouwens dat ik met kunstleder werkte. De eerste maar beslist niet de laatste keer. Het geeft toch meteen een beetje iets extra aan de tas, niet?
 


De gehaakte knuffels etc, de tassen en nog veel meer, komen mondjes maat te koop hier en op facebook op de pagina van 'De rode draad van tante Kaat'.
Wil je graag helpen of ken je iemand die materiaal wil sponseren, dan kan je ook via diezelfde kanalen contact opnemen. Alle hulp is meer dan welkom <3

vrijdag 4 mei 2018

Mei plasticvrij!

Enkele dagen werd de actie "mei plasticvrij" geïntroduceerd. En hoewel wij zeker niet plasticvrij leven (momenteel zelfs minder dan ooit omdat voor Eliene elk kledingstuk na het wassen en drogen in individuele zakjes in de vriezer moet) vind ik het toch wel belangrijk om er van tijd tot tijd bij stil te staan. Op de website van Mei Plasticvrij kan je je opgeven om mee te doen én krijg je ook veel praktische tips hoe je zelf minder plastiek kan gaan gebruiken. Je kan er ook opgeven aan welke onderdelen je zelf wil gaan werken....




Sinds onze dochter in het ziekenhuis ligt, betrap ik mezelf er op dat ik veel vaker snel eens een plastiek bekertje neem of een blikje waar ik dan met een rietje uit drink, kleine flesjes drinken koop, individueel verpakte koekjes, ..... allemaal verpakt, juist, in plastiek. Dus mijn eerste stap was: geen bekertjes of rietjes meer en geen individueel verpakte koekjes. Maar op zich is dat met een klein beetje voorbereiding niet zo moeilijk. Dus wilde ik nog een stapje verder gaan.
Naar de beenhouwer nam ik zelf al bakjes mee, boodschappen doe ik in een bak of boodschappentas die constant in de auto staan, maar wat hier nog wel vaak in huis komt, zijn de vele kleine groentenzakjes. Ik stak al meerdere soorten bijeen in één zakje, maar toch. Dus werd de volgende stap het herbruikbare groentenzakje.



Een restje gordijnstof, wat restjes katoentjes, lint en wat flex en ik kon aan de slag gaan.
De zakjes die ik nu gemaakt heb zijn allemaal 35*35. Dat leek me een mooi formaat. Niet te klein dat er wel wat in kan, maar ook weer niet té groot.
Om de zakjes net iets vrolijker te maken, heb ik met de silhouette enkele plezante teksten uitgesneden en de zakjes versiert met een opdruk. Eco mag ook leuk zijn, toch!?



dinsdag 24 april 2018

Twinning ... à la tante Kaat

Twinning ... matching outfits ... iedereen heeft er de mond van vol tegenwoordig. En ik vind het ook super schattig .... voor kleine kindjes, maar ik vrees dat noch zoon-, noch dochterlief te vinden zijn voor een outfit die matcht met die van mezelf. Gelukkig maar, want ik sta er nu zelf ook niet meteen voor te springen :) 

Maar toen ik via via op een Poolse website terechtkwam en deze prachtige kolibriestof tegenkwam, was ik toch verleid om eens een matchende set te maken voor mezelf : de Aster trui uit La Maison Victor (met heel veel aanpassingen) en een bijhorende shopper.


De Shopper is gemaakt uit 1 paneel, specifiek bedrukt om een tas van te maken. Je krijgt één groot paneel met daarop voor en achterkant en zelfs de draagriemen voorgedrukt. Een snel klaar projectje dus. Je hoeft niet eens patroondelen over te nemen, maten na te meten, ... alles is al voorbereid.


En nu we zo veel heen en weer slepen van en naar het ziekenhuis, was een nieuwe shopper wel weer eens leuk. Een fleurig accentje in de grauwe ziekenhuissfeer en meteen een ideale tas ook om een haakwerk in mee te nemen.


Zoals altijd waren er aan de Aster-trui ook weer wat aanpassingen nodig. Zowel de armen als de voor- en rugpand heb ik een flink stuk verlengd en hoewel ik helemaal geen brede armen heb, is ook de breedte van de mouw maar juist. Deze mouwen zijn gewoon in tricot en dan kan het wel, maar in een iets zwaarder materiaal, lijkt het me toch wel fijn dat de mouw ietsje losser zit. Eentje om te onthouden voor de volgende keer dus ;)


zondag 15 april 2018

Prinses Fleur

Toen een vriendin onlangs weer oma werd van een lieve kleindochter, had ik eindelijk een aanleiding om het babyvestje van By Claire eens te haken. Het is op zich een heel eenvoudig patroon maar toch oooh, zo schattig. Met enkel twee uit de kluiten gewassen tieners (twintigers) in huis, kom je er natuurlijk zelden toe om eens iets kleins en schattigs te maken.
Het patroon van het baby retrotruitje is hier trouwens gratis te downloaden.
Ik gebruikte hiervoor handgeverfde bamboogaren, super zacht en heerlijk om mee te werken.
Bij een cadeautje hoort natuurlijk ook een kaart, dus heb ik eindelijk ook mijn stempels nog eens uitgehaald. Wat was dat lang geleden....

En zo rolde er dus een kaartje voor de kersverse ouders van de band 


eentje voor de fiere grootouders



en ook nog een geschenklabel



Stempels zijn allemaal van Stampin'Up!, gebruikte inkten Distress Inkt van Tim Holtz (Ranger)