zaterdag 19 mei 2018

Zoonlief in de spotlights


Na weken een beetje stiefmoederlijk behandeld te zijn, was zoonlief er nu toch ook wel weer eens aan toe om een beetje in de watten gelegd te worden. De laatste maanden heeft hij flink een tandje moeten bij steken en hebben we hem eigenlijk wel wat aan zijn lot overgelaten. Met cadeautjes maak je hem niet echt blij, dus dacht ik zijn t-shirtencollectie maar eens wat aan te vullen. Een puberzoon die blij is met iets wat mama gemaakt heeft, daar moet je van genieten, toch? Dus trok ik naar Essen naar 't Stofuiltje en kocht daar dit leuke paneel van Bipp, helaas bleek het te klein voor een heren t-shirt. Maar geen nood want in de zomer draagt hij dolgraag t-shirts zonder mouwen. Bovendien zijn die hoe langer hoe moeilijker te vinden in de winkel. Dus trok ik toch maar een keertje mijn stoute schoenen aan en ging aan de slag gegaan met het patroon van het Marlon shirt van LMV (zomer 2014 - editie 2). Het shirt zelf maakte ik al eerder, dus ik wist dat het perfect zou passen. Alleen wist ik niet of ik zo maar de mouw kon weglaten. Maar dat bleek allemaal goed mee te vallen.
Gewoon dezelfde naadwaarde aan gehouden als voor het gewone t-shirt en de naadwaarde naar binnen gestikt. Hoe simpel kan het zijn, toch?

En toen had ik de smaak goed te pakken. Dus nog meteen twee Marlons extra gemaakt. Eentje met een Stenzo-stofje (ook van bij 't Stofuiltje) en eentje met samenraapsels van allerlei overschotjes. De cassettebandjesstof was een coupon die ik ooit eens kocht omdat ik het zo tof vond, maar ook deze was te klein was voor een t-shirt. Ik had nog een overschotje zwart tricot, ook niet genoeg om een volledig voor- of rugpand van te knippen dat ik erbij kon combineren en omdat ik dan toch aan het puzzelen was (en eerlijk gezegd weer iets verkeerd had geknipt), heb ik nog een stukje nepleder er tussen gezet: monochromatic colorblocking of zoiets zeker ;)

Dat de t-shirts perfect zitten, gaan jullie op mijn woord moeten geloven. Op de foto gaan, is immers net een brug te ver .... van wie zou hij dat hebben ....


woensdag 16 mei 2018

Home sweat home! en een reden om terug achter de naaimachine te kruipen ...


Home sweat home! Na drie maanden ziekenhuis  durven we het haast niet meer te geloven, maar ja, ze is thuis, onze lieve Eliene! <3 Wat 'maar' een longontstekingske leek, kwam plots in een stroomversnelling - of zeg gerust een tornado terecht en op 19 maart kreeg onze schat nieuwe longen. Na een lang en moeizaam traject kwam ze gisteren eindelijk thuis. En zo een gebeurtenis kunnen we natuurlijk niet ongezien laten voorbij gaan.  Met man en macht werd er geknutseld en geschilderd en werd een warm welkom voorbereid.
Je had haar moeten zien stralen toen ze het zag...






Maar  wie ons ook maar een beetje kent, weet dat wij onze vreugde graag delen en er graag iets  mee doen. En zo ontstond het idee om dit jaar eens iets anders te doen voor Music for Life. Music for life??? hoor ik je nu denken ... Ja, ik weet het, het is nog ver af, maar je kan nooit vroeg genoeg  beginnen als je zelf  aan de slag wil gaan voor het goede doel.  Maar jullie doen toch elk jaar mee aan Music for Life ... denken sommigen onder jullie nu misschien. Klopt, maar dit jaar willen we ons extra inzetten voor , uiteraard, orgaandonatie en mensen met een longtransplantatie.  En daarom kozen we voor een actie voor 'Re-born to be alive' want ook onze schat werd herboren! Over de VZW zelf vertel ik jullie later nog wel meer,  nu eerst even over de actie zelf.

Uren en uren in het ziekenhuis hebben al heel wat gehaakte knuffels, sjaals en dekens opgeleverd. Zowel mijn duimen als mijn ellebogen zijn me daar niet zo dankbaar voor, dus rees het idee om iets te naaien. Het ene idee na het andere kwam ten berde en werd eigenlijk al meteen even snel terug afgevoerd. En toen ging er een lichtje branden. Ik naai ontzettend graag tassen, dus waarom geen leuke tas maken. Onder het motto 'a lady can never have enough bags' startte dus de zoektocht naar een leuk en haalbaar patroon dat ik bovendien moet mogen gebruiken van de ontwerp(er)(ster).
En zo trok ik mijn stoute schoenen aan en stuurde Ann van Jace Did It! een mailtje om haar te vragen of ik haar patroontje van de tienertas zou mogen gebruiken. En Ann, om eerlijk te zijn, ik had er niet op gerekend. En al helemaal niet op het antwoord dat ik op mijn mail mocht ontvangen. Niet alleen kreeg ik de toestemming om het patroon te gebruiken, meer nog Ann draagt het project en warm hart toe en heeft zelfs aangeboden om mee te helpen ... En weer sta ik ervan versteld hoeveel mensen ons een warm hart toedragen. 

Maar met een mailtje sturen alleen kom je er uiteraard niet. Dus hoog tijd om zelf achter de naaimachine te kruipen. En zo rolde hier de eerste van hopelijke vele shopper-tassen van de band. Het eerste exemplaar werd er eentje met een beetje een 'reis'-look. Doet een mens al wat vooruit denken aan de zomer die voor de deur staat. De bodem maakte ik uit kunstleder, de eerste keer trouwens dat ik met kunstleder werkte. De eerste maar beslist niet de laatste keer. Het geeft toch meteen een beetje iets extra aan de tas, niet?
 


De gehaakte knuffels etc, de tassen en nog veel meer, komen mondjes maat te koop hier en op facebook op de pagina van 'De rode draad van tante Kaat'.
Wil je graag helpen of ken je iemand die materiaal wil sponseren, dan kan je ook via diezelfde kanalen contact opnemen. Alle hulp is meer dan welkom <3

vrijdag 4 mei 2018

Mei plasticvrij!

Enkele dagen werd de actie "mei plasticvrij" geïntroduceerd. En hoewel wij zeker niet plasticvrij leven (momenteel zelfs minder dan ooit omdat voor Eliene elk kledingstuk na het wassen en drogen in individuele zakjes in de vriezer moet) vind ik het toch wel belangrijk om er van tijd tot tijd bij stil te staan. Op de website van Mei Plasticvrij kan je je opgeven om mee te doen én krijg je ook veel praktische tips hoe je zelf minder plastiek kan gaan gebruiken. Je kan er ook opgeven aan welke onderdelen je zelf wil gaan werken....




Sinds onze dochter in het ziekenhuis ligt, betrap ik mezelf er op dat ik veel vaker snel eens een plastiek bekertje neem of een blikje waar ik dan met een rietje uit drink, kleine flesjes drinken koop, individueel verpakte koekjes, ..... allemaal verpakt, juist, in plastiek. Dus mijn eerste stap was: geen bekertjes of rietjes meer en geen individueel verpakte koekjes. Maar op zich is dat met een klein beetje voorbereiding niet zo moeilijk. Dus wilde ik nog een stapje verder gaan.
Naar de beenhouwer nam ik zelf al bakjes mee, boodschappen doe ik in een bak of boodschappentas die constant in de auto staan, maar wat hier nog wel vaak in huis komt, zijn de vele kleine groentenzakjes. Ik stak al meerdere soorten bijeen in één zakje, maar toch. Dus werd de volgende stap het herbruikbare groentenzakje.



Een restje gordijnstof, wat restjes katoentjes, lint en wat flex en ik kon aan de slag gaan.
De zakjes die ik nu gemaakt heb zijn allemaal 35*35. Dat leek me een mooi formaat. Niet te klein dat er wel wat in kan, maar ook weer niet té groot.
Om de zakjes net iets vrolijker te maken, heb ik met de silhouette enkele plezante teksten uitgesneden en de zakjes versiert met een opdruk. Eco mag ook leuk zijn, toch!?



dinsdag 24 april 2018

Twinning ... à la tante Kaat

Twinning ... matching outfits ... iedereen heeft er de mond van vol tegenwoordig. En ik vind het ook super schattig .... voor kleine kindjes, maar ik vrees dat noch zoon-, noch dochterlief te vinden zijn voor een outfit die matcht met die van mezelf. Gelukkig maar, want ik sta er nu zelf ook niet meteen voor te springen :) 

Maar toen ik via via op een Poolse website terechtkwam en deze prachtige kolibriestof tegenkwam, was ik toch verleid om eens een matchende set te maken voor mezelf : de Aster trui uit La Maison Victor (met heel veel aanpassingen) en een bijhorende shopper.


De Shopper is gemaakt uit 1 paneel, specifiek bedrukt om een tas van te maken. Je krijgt één groot paneel met daarop voor en achterkant en zelfs de draagriemen voorgedrukt. Een snel klaar projectje dus. Je hoeft niet eens patroondelen over te nemen, maten na te meten, ... alles is al voorbereid.


En nu we zo veel heen en weer slepen van en naar het ziekenhuis, was een nieuwe shopper wel weer eens leuk. Een fleurig accentje in de grauwe ziekenhuissfeer en meteen een ideale tas ook om een haakwerk in mee te nemen.


Zoals altijd waren er aan de Aster-trui ook weer wat aanpassingen nodig. Zowel de armen als de voor- en rugpand heb ik een flink stuk verlengd en hoewel ik helemaal geen brede armen heb, is ook de breedte van de mouw maar juist. Deze mouwen zijn gewoon in tricot en dan kan het wel, maar in een iets zwaarder materiaal, lijkt het me toch wel fijn dat de mouw ietsje losser zit. Eentje om te onthouden voor de volgende keer dus ;)


zondag 15 april 2018

Prinses Fleur

Toen een vriendin onlangs weer oma werd van een lieve kleindochter, had ik eindelijk een aanleiding om het babyvestje van By Claire eens te haken. Het is op zich een heel eenvoudig patroon maar toch oooh, zo schattig. Met enkel twee uit de kluiten gewassen tieners (twintigers) in huis, kom je er natuurlijk zelden toe om eens iets kleins en schattigs te maken.
Het patroon van het baby retrotruitje is hier trouwens gratis te downloaden.
Ik gebruikte hiervoor handgeverfde bamboogaren, super zacht en heerlijk om mee te werken.
Bij een cadeautje hoort natuurlijk ook een kaart, dus heb ik eindelijk ook mijn stempels nog eens uitgehaald. Wat was dat lang geleden....

En zo rolde er dus een kaartje voor de kersverse ouders van de band 


eentje voor de fiere grootouders



en ook nog een geschenklabel



Stempels zijn allemaal van Stampin'Up!, gebruikte inkten Distress Inkt van Tim Holtz (Ranger)



donderdag 12 april 2018

De "Lynn" sweater, een staaltje selfish sewing

Al eeuwen wou ik de Lynn van Pattydoo ook nog eens voor mezelf maken. Na 2 stuks voor Eliene gemaakt te hebben, kwam het er nu eindelijk van. Nog snel voor we op vakantie gingen aan de slag meteen stuk van de lampjesstof van See You At Six die ik nog had liggen. Met een beetje passen en meten, moest het wel lukken ... had ik gedacht. En ja hoor, het paste perfect. Alle patroondelen netjes op de stof gespeld en knippen maar ....  toen ging het mis. En goed mis. Door de patroondelen zo goed mogelijk in mekaar te willen passen, ben ik op het laatste nippertje nog wat met de mouwen gaan schuiven. En vraag me niet hoe het kon gebeuren, maar toen de schaar er in stond, zag ik dat ik de mouw gedraaid had .... grrrrr. Ramp oh ramp. De lampjes stof is immers al van 2 seizoenen terug, waar moet ik nu (en dan bedoel ik ook echt NU! want hij moest echt nog mee op verlof) nog aan die stof geraken? Na enige denkwerk ging er dan toch een lichtje branden. De sweater met kap werd er eentje met grote kraag. 

Met wat gepuzzel en veel passen en proberen, heb ik de kap kunnen inkorten tot een kraag en hield ik dus net genoeg stof over om die mouw opnieuw te knippen. Deze keer wel in de juiste richting :p en zo was hij dus nog net op tijd klaar om mee op vakantie te nemen. 
Ondertussen is de sweater al grondig getest. De kraag bevalt super goed maar de halsuitsnijding zou ik volgende keer toch een beetje willen aanpassen. Die is nogal wijd en voor een koukleum als ik dus niet echt ideaal. Ik wil hem dan ook graag nog een keertje terug maken in zo lekker dikke sweaterstof, weet je wel, die die zo pluizig is aan de binnenkant. Echt iets voor de winter. 

Maar het probleem met de halsuitsnijding is natuurlijk altijd op te lossen met een zelfgehaakte sjaal. Het patroon is gratis te downloaden bij Jellina's Creations en het garen is de Colortwist van Echtstudio

dinsdag 6 februari 2018

Twee vliegen in één klap: patroon uittesten en restjes opwerken

Toen Anja van Schoten Stikt mij onlangs vroeg of ik het patroontje voor de nieuwe Sew Along even wou uittesten, moest ik niet lang nadenken. Het zou immers een tas worden en dan zwicht ik sowieso ;) Dat het een recycle-projectje is maakt het nog extra leuk en bovendien is het een ideale 'stash-buster'. De buitenkant is een ge-upcyclede jeans, zelfs de zakken en de broeksband worden gerecupereerd. Verder heb je enkel nog wat stof nodig voor de binnenkant, maar dat was al snel gevonden in de restjesbak. De standaardmaat van het patroon is ook nog eens economisch qua vliesverbruik, want je kan de versteving voor de tas net uit 1 hoogte krijgen. Geen overschotjes dus die weer ergens in de kast verzeild geraken ;)
Het patroon is van Sew Naturel 'Jeanstas' en met zijn duidelijke werkbeschrijving meteen een ideaal project voor beginners. Door zijn eenvoud is de tas ook heel gemakkelijk aan te passen aan jouw maten of ... aan de maten van jouw jeans. Want voor de opgegeven maten heb je minstens een volwasseneen jeans met een bootleg nodig. 

Het binnenvak verdeelde ik zelf onder in 3 vakken aan de ene en 2 vakken aan de andere kant omdat dat voor mij beter uitkwam. Daar kan je dus uiteraard zelf ook oneindig in variëren.

Kortom een leuk 'snel klaar' project voor weinig geld en met een super eindresultaat.